La Sagrada Familia – historia

Rzadko która budowla robi podobne wrażenie. Wystarczy wybrać się do Barcelony pod adres Carrer de Mallorca 401, by na własne oczy przekonać się, jak niezwykłą budowlą jest Temple Expiatori de la Sagrada Família (w dosłownym tłumaczeniu Świątynia Pokutna Świętej Rodziny), dzieło życia najsłynniejszego artysty katalońskiego, Antonia Gaudiego. Znana pod skróconym wezwaniem La Sagrada Familia, świątynia zostanie ukończona w 2026, w setną rocznicę śmieci architekta, 144 lata od wmurowania kamienia węgielnego.

Architekt – Antonio Gaudi

Gdy w 1881 roku Towarzystwo Wielbicieli Świętego Józefa powierzało misję wybudowania kościoła wotywnego architektowi Francisco de Paula del Villar, nic nie zapowiadało wizji, rozmachu i wielu lat wznoszenia świątyni. Rok później fundatorzy poróżnili się z budowniczym i na scenę wkroczył Antonio Gaudi, architekt katalońskiej secesji, znany z zaprojektowania ogrzewanych ławek z latarniami w centrum Barcelony, dwóch niezwykłych kamienic i wyjątkowego parku Güell. Okazało się, że dzieło pochłonęło 40 lat jego życia, z czego ostatnie 15 spędził w swojej pracowni wewnątrz świątyni. Gdy zorientował się, że nie ukończy świątyni, zaniedbał życie prywatne i całkowicie poświęcił się pracy. Do tego stopnia, że gdy 10 czerwca 1926 roku uległ wypadkowi tramwajowemu, nikt nie rozpoznał w nim wielkiego architekta z powodu zaniedbanej aparycji i zniszczonego ubioru. 

Wnętrze świątyni

Wnętrze La Sagrada Familia skrywa niezwykłe tajemnice. Kolumny i sklepienie widziane od dołu przypominają korony drzew. Odniesienia do natury możemy znaleźć również we wnętrzu portalu fasady Gaudiego w postaci licznych drobnych stworzeń, jak żaby czy chrząszcze. Osobnej uwagi wymagają kolorowe witraże. Ich rozplanowanie sprawia, że o różnych porach dnia ściany i kolumny rozbłyskują świetlną polichromią w różnych tonacjach. W tym wyjątkowym kościele architekt-wizjoner pozostawił po sobie niezwykłe dzieło, ale także wielkie wyzwanie dla swoich następców. 

Burzliwe dzieje niepowtarzalnej świątyni

Na dalsze dzieje świątyni wpłynęła hiszpańska wojna domowa, podczas której zniszczono pracownię Gaudiego, a wraz z nią oryginalne plany. Dlatego dokończeniem kolejnych fasad zajęły się trzy następne pokolenia architektów. Z pierwotnego zamysłu pozostał układ 18 wież, które symbolizują Jezusa, Maryję, dwunastu Apostołów i czterech Ewangelistów. Za życia Gaudiego powstała jedynie niezwykła Fasada Narodzenia Pańskiego, w której nie powtarza się żaden element zdobienia. Kontynuatorzy postanowili zachować tę zasadę, więc nie dziwi, że wznoszenie świątyni trwa prawie półtora wieku.