Niesamowity pałac prezydencki

Siedziba prezydenta Brazylii została zaprojektowana przez Oscara Niemeyera. Niesamowita bryła została stworzona w latach pięćdziesiątych XX wieku, jednakże wciąż jest ona traktowana jako jeden z najbardziej rozpoznawalnych i niesamowitych budowli stylu modernistycznego.

Miasto Brasilia stworzone w stylu modernistycznym

Według tłumaczenia oficjalna siedziba prezydencka nazywałaby się Pałacem Świtu. Została ona stworzona przez znanego architekta Oscara Niemeyera, który zajmował się również tworzeniem innych rządowych budynków w stolicy Brazylii. Niewielu wie, że Brasilia została stworzona od zera za czasów ówczesnego prezydenta kraju Juscelino Kubitscheka, który postanowił zbudować stolicę w centrum kraju. Budowle w niej stawiane zostały tworzone w stylu modernistycznym, a głównym projektantem miejskim był Lucio Costa.

Dlaczego Pałac Świtu jest uważany za perłę modernizmu?

Nazwę Pałacu Prezydenckiego zmieniono względu na pewne przemówienie, które wygłosił prezydent. Nowa nazwa to właśnie Palácio da Alvorada (Pałac Świtu). Fragment tego przemówienia brzmiał następująco:
Czym jest Brasilia, jeśli nie świtem nowego dnia dla Brazylii?
Pałac jest pokaźny, gdyż posiada 7 tys m², a jego elewacja jest zbudowana ze szkła oraz białego marmuru. Swój urok oddaje on w powiązaniu ze znajdującym się zaraz obok zbiornikiem wodnym, w którym odbija się jego obraz i światła. Budynek został zbudowany już dziesiątki lat temu, jednakże jego bryła wciąż wygląda pięknie i nowocześnie. Bryła budynku to prostopadłościan z płaskim i wysuniętym poza formę dachem. Godnymi uwagi są widowiskowe elementy konstrukcyjne jak kolumny podtrzymujące konstrukcję, które wyglądają na niezwykle delikatne i ozdobne.

Forma to nie wszystko

Unikalny budynek prezydencki posiada wyjątkową formę, jednakże służy on codziennemu użytkowaniu. Posiada on 3 poziomy, gdzie piwnicę obejmuje administracja budynku, zaplecze medyczne, pralnia, kuchnia oraz część rozrywkowa. Parter służy jako część reprezentacyjna, a pierwsze piętro stanowi część prywatną, w której rozmieszczone są apartamenty prezydenckie. Pałac prezydencki jest miejscem pracy dla 72 osób, które znalazły pracę jako ochroniarze, kelnerzy, kucharze oraz opieka medyczna.
W ciągu trzech lat (od roku 2004) został przeprowadzony generalny remont budynku, który miał na celu odświeżenie go oraz przywrócenie dawnego wystroju. Palácio da Alvorada jest przykładem budynku modernistycznego wybudowanego ze smakiem, którego delikatne detale sprawiają, iż wciąż może cieszyć się mianem perły modernizmu.


Źródło: bryla.pl

Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie

Gmach filharmonii im. Mieczysława Karłowicza znajduje przy ulicy Małopolskiej w śródmieściu Szczecina. Budynek został zaprojektowany przez hiszpańską pracownię architektoniczną, której projekt wygrał przetarg w 2007 roku. Nowa filharmonia jest czymś więcej niż siedzibą dla dźwięcznej muzyki, jest sztuką samą w sobie. Gmach nawiązuje stylem do strzelistości form gotyckich jednakże jest przykładem fenomenalnej sztuki współczesnej, w której rolę odgrywają wykorzystane materiały, światła i cienie.

Wyjątkowa budowla została nagrodzona

Budynek filharmonii pomimo, iż został oddany do użytku dopiero w 2014 roku został nagrodzony już kilkoma nagrodami. W roku 2013 doceniony został projekt poprzez przyznanie mu nagrody dla młodych talentów włoskiego Stowarzyszenia Architektów, Planistów, Architektów Krajobrazu i Konserwatorów (CNAPPC). Rok później filharmonia zwyciężyła plebiscyt Bryła Roku 2014 dla najlepszego budynku w Polsce. W roku 2015 Szczecińską Filharmonię wyróżniono spośród innych budynków nagrodą im. Miesa van der Rohe.

Unikatowy wygląd

Budynek charakteryzuje się wyjątkową budową. Posiada szklaną elewację w kolorze mlecznobiałym, na którą są nałożone pionowe aluminiowe profile. Zaskoczeniem jest także dach budynku, zakończony wieloma trójkątnymi bryłami, tworzące swoisty zygzak. Z pewnością nie można przejść koło niego obojętnie. Budynek stoi w miejscu, w którym niegdyś znajdował się Konzert und Vereinshaus, który stanowił trzon kulturalny dawnego, niemieckiego Szczecina. 130 lat temu odbył się w tamtym miejscu pierwszy koncert i jak widać duch tego miejsca został zachowany po dziś dzień.

Szczegóły budowy

Projekt filharmonii został stworzony przez studio Barrozi Veiga, a jego autorami byli architekci Fabrizio Barozzi i Alberto Veiga. Współpracowali oni z polską pracownią Studio A4. Inwestorem było Miasto Szczecin natomiast wykonaniem zajęła się firma Warbud S.A. Budynek powstał na powierzchni 3800 m² i kosztował 118 918 000 zł. Jednakże Filharmonia to nie tylko niesamowita budowla, ale także miejsce przyciągające melomanów z całej Europy.

Szczecin dorównuje Wiedniowi

Głównym miejscem w filharmonii jest Sala Symfoniczna, która niemalże w całości jest pokryta złotym kolorem, dlatego nazywana jest także Salą Słoneczną. Sala umożliwia nagrywanie studyjne, a znajduje się w niej aż 951 miejsc siedzących. Wyniki testów akustycznych doniosły, iż jakoś akustyki we wnętrzu sali można porównać do standardów wiedeńskiej sali koncertowej Musikverein, która jest stawiana za przykład. Inną mniejszą, jednak równie piękną, jest Sala Księżycowa, która jest w stanie pomieścić 192 osoby, w której odbywają się kameralne koncerty.

Znane są już nominacje do World Architecture Festival Awards

World Architecture Festival Awards jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i prestiżowych konkursów dotyczących współczesnej architektury. O tytuły spośród 32 różnych kategorii ubiegają się studia architektoniczne i projektanci z całego świata. W konkursie biorą udział już istniejące budowle, ale również projekty gmachów, które dopiero mają powstać. Wśród nominacji znajdują się także polskie projekty oraz budynki znajdujące się na trenie naszego kraju. Z jaką konkurencją przyjdzie nam się zmierzyć?

Szczegóły konkursu World Architecture Festival Awards

Podczas konkursu zmierzą się ze sobą projekty z 58 krajów oraz pracowni architektonicznych z 42 państw. Nominowano do niego aż 343 projekty, więc konkurencja jest całkiem spora. Na liście nominowanych projektów znalazły się budynki zarówno z wielkich miast jak i mniejszych ośrodków miejskich. Konkurs jest międzynarodowy, dlatego biorą w nim udział projekty z całego świata. Nagrody zostaną przyznane w 32 kategoriach m.in. takimi jak: kultura, zdrowie, hotel i wypoczynek, dom, biuro, religia, szkoła, sport oraz produkcja, energia i recykling.

Które projekty zostały nominowane?

Do wzięcia udziału w konkursie nominowano wiele pracowni architektonicznych. Najsilniejszą grupa będą pracownie pochodzące z Wysp Brytyjskich, gdyż znajduje się tam wiele biur, która są znane ze swoich dobrych projektów i zlecane są im budowy na całym świecie. Ze znanych biur projektowych na liście znalazły się pracownie m.in.  Zaha Hadid Architects (Irak), Rogers Stirk Harbour (Wielka Brytania), Coop Himmelb(l)au (Austria), Studio Gang and KPF (Stany Zjednoczone Ameryki), Foster + Partners (Wielka Brytania), Nikken Sekkei (Japonia), Robert A.M. Stern (Stany Zjednoczone Ameryki), Turenscape (Chiny), Ingenhoven Architects (Niemcy) oraz wiele innych, mniej lub bardziej znanych.

Polski akcent w konkursie

Poza znanymi pracowniami architektonicznymi nominowano do finału konkursu zostało aż 8 projektów, które maja związek z Polską. Jednym z nominowanych obiektów jest nowy szczeciński amfiteatr w Parku Kasprowicza, projektu Flanagan Lawrence. Został on nominowany w kategorii projekty i kultura. Teatr Letni został zaprojektowany dla stworzenia jak najlepszej akustyki, a najbardziej zadziwiający jest dach teatru, który powstał na żelbetonowej konstrukcji. Swoim wyglądem przypomina on żagiel.
Wyniki konkursu zostaną ogłoszone w ramach konferencji poświęconej architekturze, w Berlinie w dniach 16-18 listopada. Wyboru będzie dokonywało 52 sędziów, którzy są ważnymi osobistościami w świecie architektury. Należą do nich między innymi Ole Schreen, Alan Balfour oraz Louisa Hutton.


Źródło: bryla.pl

Stadion w Lille jedyny w swoim rodzaju

Zdążyły już przebrzmieć echa wielkiej imprezy jaką było Euro 2016 odbywające się we Francji. Skoro już nie poruszają nami piłkarskie emocje, to warto przyjrzeć się nieco bliżej stadionom, na których były rozgrywane pasjonujące mecze. Bo jak wiadomo, obiekty sportowe przyciągają do siebie nie tylko fanów sportów, ale również znawców architektury. Jedną z niesamowitych budowli był Stadion im. Pierre-Mauroy’a w Lille.

Jakie warunki musi spełniać europejski stadion?

Budowa stadionu o klasie europejskiej nie jest czymś łatwym. Muszą one spełniać wszystkie techniczne warunki, być bezpieczne oraz zapewniać niezwykłe emocje. Emocje zarówno podczas oglądania ulubionych drużyn, ale również pod względem swojego wyglądu. Architekci prześcigają się wciąż w tworzeniu nowych rozwiązaniach i form. Ponadto, od jakiegoś czasu istnieje trend, aby projekty były wielofunkcyjne, a sam obiekt miał szersze przeznaczenie, aniżeli do którego został konkretnie stworzony.

Dlaczego Stadion im. Pierre-Mauroy’a jest wyjątkowy?

Stadion w Lille jest godny uwagi ze względu na wiele kwestii. Obiekt ten został oddany do użytku już cztery lata temu, tj. w 2012 roku, a zaprojektowany został przez Pierra Ferreta, Denisa Valode’a i Jeana Pistre’a. Jest on w stanie pomieścić ponad 50,1 tys. widzów. Z oddali wydaje się być on białą bryłą o zaokrąglonym kształcie, ściętym z jednej strony. Jednakże w rzeczywistości stadiom został zbudowany z przezroczystych tulei. Ścięcie jednego z boków budowli służy jako powierzchnia do wyświetlania obrazów, pewnego rodzaju “telebim”. Przed oddaniem do użytku Stadionu im. Pierre-Mauroy’a nie było we Francji żadnego obiektu sportowego tego typu z otwieranym dachem. Otwiera się on bądź zamyka całkowicie jedynie w 30 minut, pomimo wielkiego ciężaru – dach stadionu waży 7,4 tys. ton.

Unikalne rozwiązania zastosowane na stadionie

Rozwiązaniem zastosowanym do budowy stadionu jest umiejscowienie hydraulicznych podnośników pod polem wyznaczonym do rozgrywania meczy, które są w stanie podnieść i przesunąć połowę murawy na druga stronę boiska. Jest to rozwiązanie na skalę światową, gdyż żaden inny stadion nie posiada składanego w ten sposób boiska. Czas przesuwania części areny trwa około 3 godzin. Najbardziej zadziwiającym jest to, iż pod przesuniętą areną mieści się boisko, które z powodzeniem można wykorzystywać do rozgrywania meczy siatkówki, koszykówki, piłki ręcznej czy tenisa. Ponadto, unikalnym rozwiązaniem jest ukrycie dodatkowych trybun, które mogą w zależności od wykorzystywanego ułożenia pomieścić od 6 900 do 30 000 widzów. Dzięki nowoczesnej technice, obiekt może być wykorzystywany dla innych rodzajów sportów bez niszczenia murawy, której utrzymanie jest dosyć trudne.

Nazwa stadionu pochodzi od wieloletniego mera miasta Lille oraz premiera kraju w latach 1981-1984. Stadion na co dzień należy do klubu piłkarskiego Lille OSC.


Źródło: bryla.pl